Pierwsze co zwróciło moją uwagę, kiedy pierwszy raz spotkałam Gecia, to jego gruby i niski głos. Chociaż kilka lat życia spędziłam u boku ważącego 400 kilogramów Chruma, to chrumkanie Gecika budziło we mnie respekt. Teraz skłaniam się bardziej do tego, że Gecik jest najukochańszą kluską, jaką poznałam, a jego niski głos zazwyczaj słyszę, kiedy głośno mruczy głaskany po brzuszku. Tak to jednak z Gecikiem jest, że z pewnością nie jest on postacią jednoznaczną.
